[Չոկկե]

Կրօնական-բարոյական խորհրդածութիւններ: Աստուածսիրութեան, առաքինութեան եւ բարեգործութեան եռանդ արծարծելու համար: / [Կրոնական-բարոյական խորհրդածություններ]: / [Չոկկե]; Թարգմ.՝ Գ. եպս. Աղափիրեանց - Վաղարշապատ: տպ. Սրբոյ Կաթուղիկէ Էջմիածնի, 1887- ՌՅԼԶ. - Հ.; 21 սմ

Բոլոր հատորները մի կազմի մեջ:

Հ. Ա - [Ապերախտութիւն: Անմահութիւն: Աշխարհս յաւիտենական կեանքի հայելին է: Յաւիտենական կեանքի վերայ մտածութիւն: Մաքուր հոգին Աստուած կտեսնի: Մեղաւորի յաղթանակը: Երկրաւոր բաղդաւորութեան բարիք: Առաքինի մարդու յաղթանակը: Մարդս ւ իւր գործն: Մարդիս իւր և ուրիշների ունեցած արժանաւորութիւն: Բաղդաւոր լինելու արուեստը: Ուրիշների հետ չը կառավարուող մարդը: Տարւոյ վերջը], 1887.- Ը+158 էջ Հ. Բ - [Կրօն: Անցկացած ցաւեր: Ճշմարտութիւն: Իմաստունի պատերազմը իւր գլխի եկած բաների հետ: Քրիստոնեայն իւր հանգստանալու ժամերում: Քրիստոնէի ուրախութեամբ վեր նայելը դէպի երկինքը իւր ստեղծողին: Մարդիս գլխին եկած փորձութիւնների արժեքը: Մարդս իւր վիճակի ստեղծողն է իւր կողմից: Կեանքի գինը մարդիս համար: Աստուած սէր է: Այս աշխարհիս մէջ մեր ունեցած կեանքի նպատակն: Ծերութիւն: Աստուծոյ ճանապարհները: Խղճմտանքի զօրութիւնը: Հիւանդը: Հատուցումն: Ուրիշի ունեցածի վերայ աչք չդնել թող թէ կպչել: Ապագայ: Արտաքին պաշտօն Աստուծոյ կամ ծէսեր], 1888.- 201 էջ Հ. Գ - [Առաքինութեան համար արիասրտութիւն: Վեհանձնութիւն կամ մեծահոգութիւն: Ինքնաճանաճութիւն: Մարդուս զոհ լինելն իւր ունեցած վիճակովը: Ինքն իւր վերայ իշխելը, կամ ինքն իւր գլխի տէր լինելը: Վերջը միտք արա: Քրիստոնէի մխիթարութիւնը իւր կեանք ունեցած միջոցին ու իւր մահուան ժամանակ: Մահից վախենալը: Աշխարհիս մարդոց խելօքութիւնն ու քրիստոնէի իմաստութիւնն: Յաւիտենական կեանքի մասին ակնարկութիւններ: Վերջին կամք: Յանկարծ մեռնելն է լավ, թե երկար հիւանդութիւններ ու նեղութիւններ քաշելուց յետոյ: Ճշմարտութեան զօրութիւնը: Խղճմտանքի զօրութիւնը: Խոհականութիւն: Խոհեմութիւն խօսքի մէջ], 1888.- 196 էջ


Բարոյագիտություն

241/Չ-74